Salı, Nisan 7, 2020
Ana Sayfa Genel Okurken gözyaşlarımızı tutamadık

Okurken gözyaşlarımızı tutamadık

Tel-Abyad da operasyondaki bir aslanımız 2. gece dinlendikleri 1-2 saatlik sürede mesaj atmış. Durumumuz iyi, moralimiz yüksek diye.Sonra da aşağıdaki satırları yazmış.Gerçekten de bu satırları Okurken gözyaşlarımızı tutamadık.

Okurken gözyaşlarımızı tutamadık.

Köye yakın mevzilerde çatışma bitmişti. Teröristler arkalarında silah mühimmat ne varsa bırakmış, köydeki ahalinin yiyecek ve içeceklerini de alarak iç bölgelere kaçmış.

Köye girdiğimizde çocuk ve kadınların ağırlıkta olduğu bir kalabalık güvenli olduğunu düşündükleri bir evde akıbetlerini hep birlikte beklerken kapıyı açtık.

Türkler geldi diye çocuk çığlıkları karşıladı bizi.


Uzatmayayım, hepsine kumanyamızdan dağıttık. Belliki örgüt halkın açlığını pek önemsememiş, onları üzerlerine strateji kurgulanacak piyonlar olarak gördüklerinden, beslenmelerini pek dikkate almamışlardı.

Tüm çocuklar açlığın verdiği çaresizlikle verdiğimiz kumanyaları hızlıca yemeğe başlamıştı ki, gözüm kenarda oturan yay kaşlı hafif çekik gözleri altında yüzü yaşından çok daha olgun bir çocuğa takıldı alaca karanlıkta.

Birşey yemiyor, kenarda sessizce oturuyordu.


Bu hali dikkatimi çekti. Acaba karnı tok mu diye geçirdim içimden. Oğlum gözümün önüne geldi. Yanına gidip adını sordum.


“Haydar Ali” dedi.


Sevmez misin verdiklerimizi dedim.
Severim dedi.

Neden yemiyorsun dedim.
12 yaşındaki çocuk, 12 sene düşünsem aklıma gelmez bir cevap verdi ki, önce benim, sonra tüm tüm timin gözlerinden yaşlar süzüldü.


“Siz Resulullah ın ordususunuz. Açlıktan ölüp Allah’ın huzuruna varsam, çocuğum Allah bana hesap sormaz ama sizin kumanyanızı yersem siz bir karış geri kalsanız bunun vebalini ödeyemem.” dedi.

Ellerim titreyerek tuttum yanaklarını iki elimle.
Alnından hem öptüm, hem de kokladım.
Ye çocuk dedim, ye.
Ye büyü ki sen de bu orduya nefer ol.
Helal edin dedi.

Bütün tim sanki cenazede meftaya hakkını helal eder gibi “Helal olsun” diye haykırdı.
Haydar Ali yi köyünde bırakıp intikale devam ederken artık hiçbirimiz o köye girerken ki askerler değildik.

Yola çıkarken içtiğimiz andı hatırladık.
O kadar gurur duyduk ki yaptığımız işle, yorgunluğumuzu bile unuttuk.
1 Haydar Ali yi kurtardık.
Dualarınızı eksik etmeyin.
Daha kurtarılacak Haydar Ali’lerimiz var.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Most Popular

HAYAT GÜZELDİR

Hayat Güzeldir 15 Ağustos 2011, 13:05 Hayat her şeye rağmen yaşamaya değerdir. Zorluklar beraberinde kolaylık getirecektir şüphesiz. Biz...

KÜÇÜK ŞEYLER

Kıymetli ağabeyim ve büyüğüm Prof. Dr. Abdulkadir İlgen'in kaleminden küçük şeyler isimli hatıra.. Teşekkürler yüreği güzel insan... 4...

Venüsün Güzelliği

Gökyüzünde güneş ve aydan sonra en parlak olan cisim; Venüs… Arapça adı ile Zühre, halk arasında Çoban ya da...

Hamsi Kadar Olamıyoruz!

İnsanız, sanırdım… Hamsi KADAR OLAMIYORUZ! Öyle değilmiş! Uygulayan ama insan olmayan canlıları bakıp öğrenemeyişimizden...

Recent Comments